Ompoling: De grote milieuramp van de 21e eeuw
De mensheid sterft in deze eeuw uit:
Of toch niet?
Men maakt zich vreselijk druk om het broeikaseffect. Zou vervelende gevolgen kunnen hebben. Maar er dreigt een veel grotere ramp:
De ompoling.
Er is vastgesteld dat het aardmagnetisch veld snel zwakker wordt. Volgens wetenschappers zou het rond 2100 tot 0 dalen. Daarna verwacht men een ompoling:
de magnetische noordpool wordt zuidpool en omgekeerd.
Dit heeft zeer grote gevolgen voor de warmtehuishouding van de aarde. De warme-golfstroom zou wel eens anders kunnen gaan stromen.
"In de 21e eeuw voltrekt zich een milieuramp, die vele malen groter is dan het broeikaseffect. Het is de grootste ramp van de afgelopen 720.000 jaar. Wat voor consequenties het heeft, valt moeilijk te voorzien. Zonder paniek te willen zaaien, lijkt het me de grootste uitdaging in de geschiedenis van homo sapiens."
Maak je je druk om het broeikaseffect? In dit hoofdstuk wordt een veel grotere verandering besproken. In deze eeuw wordt de magnetische noordpool zuidpool en omgekeerd. Dit heeft desastreuze invloed op de warmtestromen in en rond de aarde.
De moderne mens is amper 100.000 jaar oud. Een dergelijke verandering is een zeer grote beproeving.
In de late middeleeuwen begon een mini-ijstijd. Oogsten mislukten en men leed honger. Men importeerde graan uit Afrika en men kreeg tegelijk zwarte ratten en de pest. Uiteindelijk ontstond een psychose, die leidde tot massamoord op heksen en ketters.
De ompoling zal een veel zwaardere crisis veroorzaken. Wordt het niet eens tijd om de mogelijke gevolgen in kaart te brengen en nieuw beleid te gaan ontwikkelen?
Een samenvatting van de tekst van het originele artikel:
Small-scale structure of the geodynamo inferred from Oersted and Magsat satellite data
GAUTHIER HULOT*, CÉLINE EYMIN*, BENOÎT LANGLAIS*, MIOARA MANDEA* & NILS OLSEN†
* Département de Géomagnétisme et Paléomagnétisme, CNRS UMR 7577, Institut de Physique du Globe de Paris, 4 Place Jussieu, B89, Tour 24, 75252 Paris cedex 05, France† Center for Planetary Science, Danish Space Research Institute, Julianes Maries Vej 30, DK-2100 Copenhagen, Denmark
The 'geodynamo' in the Earth's liquid outer core produces a magnetic field that dominates the large and medium length scales of the magnetic field observed at the Earth's surface. Here we use data from the currently operating Danish Oersted satellite, and from the US Magsat satellite that operated in 1979/80, to identify and interpret variations in the magnetic field over the past 20 years, down to length scales previously inaccessible. Projected down to the surface of the Earth's core, we found these variations to be small below the Pacific Ocean, and large at polar latitudes and in a region centred below southern Africa. The flow pattern at the surface of the core that we calculate to account for these changes is characterized by a westward flow concentrated in retrograde polar vortices and an asymmetric ring where prograde vortices are correlated with highs (and retrograde vortices with lows) in the historical (400-year average) magnetic field. This pattern is analogous to those seen in a large class of numerical dynamo simulations, except for its longitudinal asymmetry. If this asymmetric state was reached often in the past, it might account for several persistent patterns observed in the palaeomagnetic field. We postulate that it might also be a state in which the geodynamo operates before reversing.
http://www.andreas333.com/nl/politiek/ompoling.htm
