groeiproces en vorming van aardplaten
Onze Aarde is in se niets meer dan een vloeibare hete kern waarop harde platen drijven die geregeld met elkaar in botsing komen en zo bergen vormen, aardverschuivingen veroorzaken en het landschap veranderen. De gaten tussen de platen wordt opgevuld door water, oceanen dus.
Dit proces vind telkens in groeistuipen plaats waardoor de aarde in zeer slomotion achtige "ademhalingen" telkens een stapje dichter bij de zon en maan kwamen te staan, de maya noemde dit ook wel zonpassage omdat zij op de zon gefocust was.
Het is mischien makkelijker uit te leggen als je naar een zwemmende kwal kijkt welke steeds "inademt" en weer uitademt" de aarde doet exact ditzelfde maar in slowmotion en tijdsbestek van vele jaren.
We kunnen de aarde zien als een zeer grote groeiende bol welke steeds groter word en straks zich zal evenaren net als de zon, als we de bodem ingraven zien we duidelijk sporen van eerdere zeeen en meren, echter zal dit vrijwel altijd in weerspiegeling plaatsvinden, het is echter jammer dat de wetenschap dot groeiproces grotendeels van de hand wijst want er is niets logischer en niets beter uit te leggen dan een zogenaamde sneeuwbal die steeds groter word door het rollen, zo groeit de aarde ook de aardplaten zetten weer uit en de breuken worden weer opgevuld met water.
Het concept 'recyclage' zit in de aardhistoriek ingebakken omdat platen onder andere platen kunnen duiken en de dieperik ingaan. Door enorme druk en de daaruit ontwikkelde hitte smelten ze om dan in vloeibare toestand gerecupereerd te worden. Op een andere plaats kan die vloeibare materie dan weer hard worden.
Het is altijd al zo geweest dat grote continentale platen met elkaar in botsing treden en hierdoor ook enorme bergketens ontstaan.
Vaak is onderschat aan welke kracht deze verschuivingen onder hevig zijn, ook in de vroege history werd al geschreven over dit soort plotselingen verschuivingen, echter zo plotseling blijken ze niet te zijn als je de aarde in een andere contex wil gaan zien.
Zodra de aarde een baan dichter bij de zon en maan komt, ontstaat een verandering in het drukveld waar onze aarde door beschermd word ook wel de atmosfeer genoemd, deze drukvelden zetten de aarde in een volledige beklemmende druk maar is als bescherming nodig de aarde te beveiligen tegen inslagen van meteorieten.
Juist door het wisselen van dit veld ontstaat een zeer gevaarlijke tijdsperk van een aantal dagen waardoor juist de kometen en andere brokstukken uit de ruimte makkelijk in kunnen slaan op de aarde omdat haar aardmagnetisch veld tijdelijk gedeeltelijk zal uitvallen.
Juist door het terugkijken naar onze history kunnen we makkelijker breuklijnen en dergelijke kwetsbare plekken op aarde waarnemen, omdat we kunnen zien waar eerder inslagen zijn geweest en hier het drukpunt op aarde gedeeltelijk weggevallen was.
Juist de maya en juist de inca en farao,s waren superieur bij het berekenen van de tijdsklokken waarin deze processen zich bevonden en zullen gaan plaatsvinden.
De mayakalender gaf erg duidelijk in de vorm van spiraalvormige kalenders waneer een groeiproces als nu komen gaat plaatsvind.
Ook gaven ze een aardig geformuleerde beschrijving wat er gaande was, aardbevingen, enorm onweer en vooral de drie dagen duisternis zijn opmerkelijk aan dit proces.
Tevens gaven ze een behoorlijk geformuleerd schema aan wanneer dingen zouden plaatsvinden en de aarde zich in een nieuwe baan om de zon zou gaan bevinden.
Juist door de informatie te willen delen kon de maya toch in kleine getale overleven en trok naar andere veilige gebieden, echter het grootste gedeelte was ook daar bij rampen komen te overlijden omdat ze vaak niet wilden luisteren en hun huis en haard niet op wilden geven.
Echter een enorme levensles mag van de maya geleerd worden zij binden zich niet aan plaatsen maar trokken telkens weer verder en vertrouwen volledig op hun bovenaardse kennis, dit gold helaas maar voor een zeer klein groepje.
Nu zal de wetenschap wederom voor zijn tijdskeerpunt komen te staan en ook dit keer zullen het er weer miljoenen zijn omdat vele niet zullen willen geloven wat komen gaat.