Handreikingen om meer te kunnen waarnemen
Door Robin
Gisteren keek ik voor me uit toen ik plotseling een rod door mijn gezichtsveld zag vliegen. Op dat moment werd mij duidelijk dat mijn waarneming aan verschillende voorwaarden had voldaan. Dit maakt dat ik naar de rod kon kijken.
Voor de meeste mensen bestaat de realiteit alleen uit het mensenrijk en het dierenrijk. Bij dit beeld staan ze aan de top van het waarnemingsspectrum. Wanneer men echter zal inzien dat het slechts twee zeer kleine onderdelen zijn van een nog veel grotere realiteit, kan het beter in perspectief worden geplaatst.
De realiteit van het dierenrijk en van de kristallen vibreert lager dan ons eigen rijk, dus kunnen wij ze waarnemen. Ze vallen immers binnen ons bewustzijn. Dieren zijn in feite spirituele wezens en staan dicht bij hun gevoel, dus zij kunnen ons rijk en het rijk daarboven gewoon waarnemen. Het rijk van de elementalen bijvoorbeeld en dat van de lichtwezens trilt sneller dan ons rijk, en valt daarom bij de meeste mensen buiten het bewustzijn.
Het schijnt er kennelijk allemaal al te zijn, maar hoe kunnen we het dan gaan waarnemen?
Des te meer je toewerkt naar onderstaande voorwaarden, des te meer je gaat waarnemen. Ten eerste had ik geen enkele verwachting toen ik waarnam. Het komt vaak voor dat men door films, boeken en indrukken uit verhalen een bepaalde verwachting krijgt van datgene wat men nog niet kan waarnemen. Zo’n verwachting is een grote beperking op het aantal mogelijkheden.
Hiernaast was de waarneming puur en stond los van (voor)oordelen. Ik zou het dus niemand kwalijk hebben genomen als ik niets had gezien en zou mijn ratio de waarneming niet in een bepaald hokje laten plaatsen, waar we door de huidige maatschappij door alle lagen in worden getraind. De waarneming stond dus ook los van normen of waarden, opgelegd door de cultuur - wat indruist tegen de natuur.
De waarneming kwam zeer dicht in de buurt van het onderbewuste waarnemen. De meeste indrukken van onze zintuigen worden opgeslagen in ons onderbewustzijn. Vooral die indrukken die we het liefste wegdrukken en dit begint al bij de geboorte. Geboren worden in een steriele gevangenis, waarbij je geen seconde de tijd krijgt om zelfstandig te ademhalen doordat gelijk de navelstreng wordt doorgeknipt. Meteen weg worden gehaald bij je moeder om de eerste trauma’s al te incasseren.
Tot slot werd de waarneming niet gehinderd door gedachten of emoties, die het proces zouden kunnen verstoren. Daarom is het uitwerken en transformeren van negatieve gedachten en oude emoties een belangrijke stap tijdens de Ascentie, om zo het onderbewustzijn op te schonen. Door deze stappen wordt ons onderbewustzijn letterlijk kleiner en ons bewustzijn groter. We kunnen hierdoor steeds scherper waarnemen en zijn ons hier ook terdege bewust van.
Op deze manier is het dus mogelijk om zelf af te tasten wat er zoal mogelijk is binnen het waarnemingsspectrum en kunnen we zelf schepper zijn van onze eigen realiteit. Hoe deze eruit ziet en wat zich daarin bevindt, hebben wij zelf in de hand.
Zodra de negatieve bijklank van het woord fantasie zal verdwijnen, zal er ruimte ontstaan om in te zien dat de kracht van het visualiseren niet te evenaren is. Het zijn deze vijfdimensionale gedachten die de wereld om ons heen maken zoals zij is.
